De Kluishike terug van weggeweest

De Kluishike 2022: na 13 jaar terug van weggeweest.

Maar hoe begon het?

In 2001 startte een nieuw kernbestuur in het jeugdverblijf. Al snel vormden Hans (resident), Joris Piot (de beheerder) en Kurt Somers (gouwvertegenwoordiger) een hecht team. Een idee om De Kluis bekender te maken bij scouts- en gidsengroepen was het doel, een idee popte op. “Scouts zijn vaak onderweg, misschien kunnen we ze met een tocht kennis laten maken met het jeugdverblijf en de prachtige omgeving?” Een idee dat het onderzoeken waard was. In november schoof Bart Loonbeek mee aan tafel voor de allereerste vergadering, en werd 2003 aangestipt voor een eerste editie van de Kluishike.

Inspiratie vond de ploeg in Engeland. Daar werd al een hele tijd in het Peak District (ten zuiden van Manchester) een uitdagende hike tussen de heuvels georganiseerd. Een formule die in de prachtige omgeving rond De Kluis met het Meerdaalwoud en vlakbij het Zoniënwoud zeker even uitdagend zou moeten zijn. Bij de verdere voorbereiding werd niet over één nacht ijs gegaan.

De eerste testtocht bewees dat een hike rond De Kluis best pittig was. Naast de tocht van 80 kilometer, koos de werkploeg nog voor twee extra afstanden: de 40 en 60 kilometer. Een uitdaging op maat van iedereen.

December 2002, exact één jaar voor de eerste editie, volgde de tweede test. Kon de tocht in winterse condities worden uitgestapt? En belangrijker: bleef hij leuk bij vriesweer? En ja hoor. Elke uitgestippelde tocht werd succesvol uitgestapt én leuk bevonden

Toen was het tijd om de promocampagne op gang te brengen. Herfstontmoeting was de ideale plaats om reclame te maken voor de eerste Kluishike bij scoutsleiding. Die waren alvast enthousiast, de Kluishike zou top worden.

December 2003 was het dan zover. De eerste Kluishike bleek meteen een succes. Er werden extra matrassen aangevoerd uit Moerkensheide om alle deelnemers een slaapplek te kunnen geven. Een ambitieuze groep uit Veltem had zelfs een eigen cateringploeg bij. Hun doel? De 80 kilometer in een strakke tijd uit te stappen. Wat hen ook lukte!

Andere wandelaars, met verschillende deelnames aan de dodentocht op hun palmares, vonden de tocht mooier én zelfs zwaarder dan de 100 kilometer rond het vlakke Bornem. Natuurlijk: bij het uitstippelen van de Kluishike werden vlakke asfaltwegen nadrukkelijk vermeden. De eerste editie werd succesvol afgerond en smaakte naar mee. Het kernbestuur had een topformule gevonden.

Later volgden nog edities onder verschillende vormen.In 2004: de tweede Kluishike met opnieuw keuze uit 40, 60 of 80 kilometer. In 2006: de derde editie, met een tocht van 100 kilometer,om het 100-jarige bestaan van scouting te vieren. In 2009 volgde nog

een Zomerhike door het Hageland, met afstanden van 25, 50 en 75 kilometer ter gelegenheid van het ondertussen 75-jarige Jeugdverblijf De Kluis. Een warmere, maar daarom niet minder uitdagende editie.


En toen werd het even stil …

Tot nu. Na 13 jaar kiemde er weer een zaadje bij één van de actiefste Kluisvrijwilligers. Claude Guldentops nam in alle rust de eerste plannen en verkenningen van routes op zich. Het enthousiasme sloeg al snel over naar andere ploegleden. Klaar om er weer voor te gaan!

Et voilà: anno 2022 pikken we met de Kluisvrijwilligers de draad van deze historische tocht terug op. In het weekend van 17 en 18 december wordt er weer gewandeld rond De Kluis op de 5de Kluishike . Opnieuw kan je kiezen tussen de wandelafstanden van 40, 60 en 80 kilometer. We hopen jullie met de Kluisvrijwilligers even talrijk te mogen begroeten als bij de vorige edities.
Tot dan?

En: zou die wandelploeg uit Veltem nog bestaan?

Zin om mee te stappen?

Hier schrijf je je in


Foto's uit eerdere edities.